Szkody łowieckie w uprawach rolnych

Zasady odszkodowań za szkody w uprawach i płodach rolnych reguluje ustawa Prawo łowieckie (w szczególności art. 46–50) oraz rozporządzenie Ministra Środowiska z 16 kwietnia 2019 r. (Dz.U. 2019 poz. 776).

Wniosek składa się w terminie umożliwiającym szacowanie. Szczegółowe terminy zgłoszenia określa rozporządzenie — przed złożeniem wniosku warto je zweryfikować w aktualnym tekście aktu lub w poradniku Ministerstwa Klimatu i Środowiska.

Ta strona ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Przed zgłoszeniem sprawdź aktualne przepisy.

Zgodnie z art. 48 Prawa łowieckiego odszkodowanie nie przysługuje m.in. w następujących przypadkach (lista skrócona):

• deputaty rolne na gruntach leśnych Skarbu Państwa
• brak sprzętu w terminie 14 dni od zakończenia okresu zbioru określonego dla regionu
• brak zgody na urządzenia lub zabiegi zapobiegające szkodom (z wyjątkami ustawowymi)
• szkoda nieprzekraczająca wartości 100 kg żyta na 1 ha uprawy
• płody w stertach, stogach i kopcach w bezpośrednim sąsiedztwie lasu
• uprawy założone z rażącym naruszeniem zasad agrotechnicznych
• nieruchomości objęte oświadczeniem o zakazie wykonywania polowania (w okresie wskazanym w ustawie)

Za szkody wyrządzone przez zwierzęta łowne objęte całoroczną ochroną (obecnie łoś) odpowiada Skarb Państwa — wypłatę prowadzi urząd marszałkowski albo Lasy Państwowe, zależnie od rodzaju obwodu.

Za szkody wyrządzone przez wilka, rysia, żubra, niedźwiedzia i bobra odpowiada Skarb Państwa za pośrednictwem właściwej RDOŚ (ustawa o ochronie przyrody).

Nie każde zgłoszenie szkody od dowolnego dzikiego zwierzęcia trafia do koła łowieckiego — właściwość zależy od gatunku i miejsca.